مهرداد

 

شباهنگ

 

دوستان سلام

 

حرف اول

وقتی که صبح خیلی زود که هوا در حال روشن شدن است از خواب ناز بیدار می شویم و به آسمان نگاه  می کنیم، یک ستاره ای را می بینیم که نورش از تمام ستاره های دیگر بیشتر است. ستاره ای که دوستان سحر خیز با آن آشنایی دارند. نام این ستاره پر نور و قشنگ زهره است. ستاره ای که نوید طی شدن شام تیره و رسیدن صبح صادق را بر تمام مردم به ارمغان می آورد. ستاره ای که در اشعار پارسی از آن زیاد یاد شده و نمادی است برای طی شدن ایام سخت و طاقت فرسا و فرارسیدن ایام آسایش و راحتی. از این رو است که این ستاره را در ادبیات غنی ما با نام شباهنگ نیز یاد می کنند. یعنی ستاره ای که آهنگ طی شدن شب را سر می دهد.

 

حرف دوم

مرغ سحر نیز با نام شباهنگ خوانده می شود.چرا که هنگامه های سحر، مرغ سحر آواز را سر می دهد. و نوید طی شدن شام را به ارمغان می آورد.

 

حرف حساب

این شعر را که در تاریخ دهم بهمن ماه یکهزار وسیصد و هشتاد و سه سروده ام ، تقدیم می کنم ستاره زيبای زهره که صبح ها که از خانه بيرون می روم در آسمان می درخشد و اين پيام را به من می دهد که شام تيره بسر خواهد رسيد.

 

 

 

ای گل زیبای بستان

عندلیب خوش سخن

ای تو ماه آسمان

مهر زمین و انجمن

ای دولعل صورتت

همچون نگینی پر ثمن

از شمیم و بوی تو

شرمنده هرمشک وختن

تو نوید هجر شامی

با تو ام مرغ چمن

تو شباهنگی به شبهای سیاه این دل شیدای من

 

حرف آخر

 

به اميد به سر آمدن شام هجران برای تک تک شما.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸۳/۱۱/٢٥ - مهرداد صدوقی